Door bevolkingsgroei en stijging van de welvaart neemt de mondiale vleesconsumptie snel toe. Daarmee stijgt ook de vraag naar veevoer en maakt tropisch regenwoud plaats voor nieuwe akkers.

Vleesconsumptie is hiermee een belangrijke drijvende kracht geworden achter ontbossing – en de uitstoot van broeikasgassen.

Aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) wordt daarom onderzocht of technologie uitkomst kan bieden. In het laboratorium wordt geprobeerd vlees te kweken uit losse spiercellen van runderen. De voeding voor deze cellen wordt geproduceerd door cyanobacteriën.

In een petrischaaltje kan zo heel efficiënt eiwit worden geproduceerd. Maar zou dit ook ooit kunnen concurreren met veeteelt, vroegen Britse wetenschappers zich af. Samen met een UvA-onderzoeker hebben ze nu de benodigdheden voor 1000 kg laboratoriumvlees berekend – en deze vergeleken met het energiegebruik, landgebruik, watergebruik en de uitstoot van broeikasgassen van veeteelt in Europa.

Het laboratoriumvlees scoort op alle vlakken bijzonder goed, zo blijkt. De uitstoot van broeikasgassen is bijvoorbeeld 78 tot 96 procent lager dan bij rundvlees, lam, varken of kip.

Voor bosbescherming is de belofte nog groter: om de technologie in onze vleesbehoefte te laten voorzien, zou één procent van het huidige voor vee en veevoer gebruikte landbouwareaal al toereikend zijn.

De resultaten zijn gepubliceerd in het wetenschapsblad Environmental Science & Technology.

Mensen die bezorgd zijn over ontbossing en klimaatverandering zullen waarschijnlijk nog lang moeten wachten tot het kunstvlees in de supermarkt ligt. Maar uit het onderzoek valt ook een andere conclusie te trekken: de ene vleessoort is veel minder milieubelastend dan de andere.

Zo komt bij de productie van een kipfilet of varkenskarbonade ruim drie kwart minder broeikasgassen vrij dan bij productie van een gelijke hoeveelheid biefstuk of rundergehakt. En als het aankomt op energiegebruik, scoort kip zelfs iets beter dan het Amsterdamse labvlees.

Bron: NU.nl